هرچه میخواهد دل تنگت بگو

پيش از اين قاضي هر محكمه اي وجدان بود

كاشكي دوره مانيز همان دوران بود

مسجد و مدرسه و كوچه و بازار همه

پيش از اين جايگه مردم با ايمان بود

گرگ در كسوت يك ميش نمي شد پنهان

آدميزاد به معناي اخص انسان بود

پيش از اين تارسيبيلي به جهان مي ارزيد

صحبت از مردي و از حرمت يك پيمان بود

وصل ياران ره و رسم و روش ديگر داشت

نقد جان بابت يك بوسه ناب ارزان بود

هم اگر فسق و فجوري به خطا سر مي زد

هم در خلوت و از چشم كسان پنهان بود

 سند عقل مشاع است، همه میدانند عشق اما فقط از ماست اگر بگذارند

 دل دیوانه من این همه آواره مگرد خانه دوست همینجاست اگر بگذارند

 من از اظهار نظرهای دلم فهمیدم عشق هم صاحب فتواست اگر بگذارند

 غضب آلوده نگاهم مکنید ای مردم دل من مال شماهاست اگر بگذارند

فقر گرسنگي نيست

 

امتحان که ترس نداره . . . .!!!

 

فوقش می افتی.

 

اونوقت سعادت پیدا میکنی

 

 ترم بعد هم در حضور استاد باشی!!!